Food Monologue

Μπορείτε να μοιραστείτε και την δική σας εμπειρία παρακάτω στα σχόλια. Το όραμα για μια καλύτερη προσωπική υγεία αποτελεί και δική σας ευθύνη μέσα από το μοίρασμα.

Food Monologue

Δεν με απασχολεί το θέμα, τρώω όποτε το θυμάμαι και πιο πολύ για να ζήσω, να μην πέσω από τα πόδια μου.

Αλέξια Μ , 39 χρ

H δική μου διατροφή είναι χάλια, γλυκά, πίτες, ψωμί, βούτυρο. Θα τρομάξει όποιος διαβάσει. Δεν εχω ιδέα, ούτε τις γνώσεις για το θέμα, άσε που η ψυχική μου διάθεση δεν ειναι και στα καλύτερά της. Έχω πάρει 20 κιλά από τότε που ξεκίνησα δίαιτα».

Ευγενία Μ  , 68 χρ

«Η τάση μου να ελέγχω τα πάντα ακόμη και τον κίνδυνο να αρρωστήσω με οδήγησε σε κρίσεις πανικού και ορθορεξία. Νιώθω την κοινωνική απομόνωση κάθε φορά που η παρέα μου τρώει junk. Όσες φορές τους ακολούθησα οδηγήθηκα σε προβλήματα έντονης δυσπεψίας, διάρροιες και ναυτίες κατηγορώντας πάντα εμένα και το κακό φαγητό. Εκτός των άλλων πρέπει να ξοδεύω και μια ολόκληρη περιουσία στο να αγοράζω ότι πιο αγνό και βιολογικό υπάρχει στο εμπόριο και το σημαντικότερο να ξοδεύω πολλές ώρες μαγειρεύοντας τουλάχιστον 2 φαγητά την ημέρα καθώς έχω την λανθασμένη πεποίθηση ότι αν καταναλώσω το ίδιο φαγητό μεσημέρι – βράδυ κινδυνεύω από μονοφαγία . Βέβαια το τελευταίο χόμπι μου είναι οι επισκέψεις στα σούπερ μάρκετ με σκοπό να κρυφοκοιτάζω στα καρότσια των άλλων και έτσι να βγάζω συμπεράσματα σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους σύμφωνα με αυτά που αγοράζουν . Θα ήθελα να σας ομολογήσω ότι η πιο κρυφή μου σκέψη είναι να πάω και στα σπίτια τους, να ανοίξω το ψυγείο τους και τα ντουλάπια τους και να αρχίσω να τους πετάω τα κακά για μένα τρόφιμα». Γρηγορία Μ , 38 χρ

«Τρώω οτι χειρότερο υπάρχει χωρίς κανέναν ενδιασμό και κάνω ποδήλατο όσο πιο πολύ γίνεται για να μην γινω 800 κιλά».

Νίκος Κ , 42 χρ

«Αν κρίνουμε από το γεγονός ότι οι μεγάλες στιγμές της ζωής μας κρύβουν πάντα ένα συμπόσιο, τότε αυτό δεν θα μπορούσε να μην είναι «Νόστιμο». Διατροφή το καύσιμο των πράξεών μας». Βασίλης Δ , 48 χρ

Ως μαμα ενός κοριτσιού 10 ετών ξεκίνησα να ψάχνω σωστά προϊόντα για μια ισορροπημένη διατροφή και για τις δυο μας. Η εμπειρία μας λοιπόν ξεκίνησε βιωματικά. Σταματήσαμε την κατανάλωση αγελαδινών γαλακτοκομικών και προσθέσαμε ξηρούς καρπούς και σύνθετους υδατάνθρακες. Στη δική μου διατροφή παρατήρησα οτι η λιγότερη κατανάλωση κρεάτων και η αποχή από προϊόντα με αγελαδινό γάλα με βοήθησε στις στομαχικές και εντερικές διαταραχές. Με την μικρότερη κατανάλωση καφέ και ζάχαρης βελτιώθηκαν οι ημικρανίες και το φούσκωμα που ένιωθα. Το καστανό ρύζι , οι ξηροί καρποί και οι σαλάτες απο βιολογικά λαχανικά βοήθησαν την κόρη μου να έχει περισσότερη ενέργεια χωρίς να είναι νευρική με την περιττή κατανάλωση ζάχαρης. Παναγιώτα Λ , 37 χρ

Κάθε φορά που μπαίνω σε μια χώρο εστίασης αισθάνομαι σαν να μπαίνω σε ένα πεδίο μάχης. Το μόνο που σκέφτομαι είναι το φαγητό και πως να φάω κάτι όσο το δυνατόν πιο υγιεινά. Ήμουν ανορεκτικός και τώρα είμαι βουλιμικός. Κανείς δεν γνωρίζει ότι φτάνω στο μπάνιο τουλάχιστον μία φορά την ημέρα για να εκκενώσω το στομάχι και την ενοχή μου. Όταν τρώω ένα μήλο, σκέφτομαι 80 έως 120 θερμίδες. Όταν βγάζω τις ντομάτες από το σαλάτα, ένα κομπιούτερ μετρά στο κεφάλι μου – περίπου 30 θερμίδες, όταν τρώω ψητό κοτόπουλο: +200, αβοκάντο: +150. Η λίστα συνεχίζει και συνεχίζει. Έχοντας μια διατροφική διαταραχή είμαι μόνος. Όλος ο κόσμος γίνεται μόνο εσύ, το φαγητό και το σώμα σου.

Μανώλης Μ , 23 χρ

«Ολα αυτά ξεκίνησαν όταν αποφάσισα ότι ήθελα να έχω αυτό το λεπτό σώμα που όλοι επαινούν στο Instagram. (Ξέρω ότι ακούγεται σαν κάθε άλλη απογοητευτική ιστορία των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης που επηρεάζουν την εικόνα των εφήβων, δεν το πίστευα πρώτα, αλλά τώρα το κάνω). Το πέτυχα αρχικά. Έχασα περισσότερα από 10 κιλά σε λιγότερο από δύο μήνες τρώγοντας λαχανικά και ψητά. Σιγά-σιγά, το «Ω, έχασες βάρος;» τα σχόλια και οι ακόλουθοι στο Instagram άρχισαν να αυξάνονται, και ποτέ δεν είχα αισθανθεί τόσο ευτυχισμένα στη ζωή μου. Αγόρασα καινούργια ρούχα σε μέγεθος που δεν ήταν το πίστευα, και φυσικά, πήρα αυτές τις «insta-αντάξια» φωτογραφίες. Προκειμένου να διατηρήσω αυτήν την πρόσφατα επιτευχθείσα φιγούρα, έτρωγα μισό μήλο για πρωινό και όταν θα έπρεπε να τρώω έξω με φίλους, έπρεπε να βρεθώ στον διάδρομο μετά για να κάψω τις θερμίδες. Εκείνη την εποχή, δεν ήξερα ότι είχα κακή σχέση με τον εικόνα μου και τη διατροφή.  Όταν άρχισα να παίρνω και πάλι βάρος, επειδή άφησα τον εαυτό μου να χαλαρώσει για λίγο, φυσικά, φοβήθηκα. Αυτό μετατράπηκε σε «Σήμερα θα φάω και θα λιμοκτονήσω για τις επόμενες δύο ημέρες.» Φυσικά, πολύ σύντομα πήρα πίσω όλο το βάρος που έχασα και πολλά άλλα. Σίγουρα ακούγομαι σαν ένας καταθλιπτικός, απομονωμένος φοιτητής . Νιώθω ανίσχυρος και νικημένος που αφήνω τα τρόφιμα να ορίσουν την ταυτότητά μου αυτή τη στιγμή και να καταστρέψω όλα τα άλλα όμορφα της ζωής μου». Ιωάννης – John Β , 20 χρ

One thought on “Food Monologue”

Αφήστε τη δική σας εμπειρία με θέμα τη σχέση σας με τη τροφή. Οι συντελεστές της σελίδας θα προβούν σε δημοσιεύση εφόσον αυτή ειναι συμβατη με τα συμφέροντα της σελιδας.