Η φωνή μας είναι η αλήθεια μας. Η δύναμη της αλήθειας μας είναι η κινητήριος δύναμη της απελευθέρωσης του εαυτού μας. Το θάρρος να πούμε την αλήθεια μας είναι και το βήμα για να εξελιχθούμε περισσότερο στα μονοπάτια της αγάπης και του σεβασμού προς και από εμάς.

Πόσες φορές είναι εκείνες που αποδοκιμάζουμε την εσωτερική μας αλήθεια για να λάβουμε την έγκριση, να ευχαριστήσουμε κάποιον ή κάποιους και να ταιριάξουμε σε μια ομάδα ή σε ένα σύνολο (προσωπικό ή επαγγελματικό);

Παρατηρώ συχνά ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο γεμάτο ανθρώπους που φοβούνται τη φωνή τους, την αλήθεια τους, τη δύναμή τους. Διώχνουν το δικαίωμα να ξεχωρίζουν και να είναι δυνατοί. Συχνά κρύβονται στο σπίτι τους που θεωρούν το ασφαλές τους σπήλαιο και ορίζουν τον εαυτό τους ως έναν επικριτικό αφέντη. 

Μπορούμε να φανερώσουμε την πραγματικότητά μας δίχως να συντριβούμε στην πτώση της εικόνας που έχουμε αφήσει τους άλλους να πλάσουν για εμάς; Πόσο εφικτό είναι να σταματήσουμε να τρέμουμε στην ιδέα του “Όχι” και η ανάγκη μέσα μας γίνεται ένα θηρίο που μας καταβροχθίζει σιγά σιγά; Γιατί να λέμε τελικά κάτι άλλο από αυτό που πρώτα θέλαμε να πούμε;

Μέσα στη λέξη “Όχι” βρίσκεται ο φόβος, η ενοχή και η ντροπή, καθώς και η πεποίθηση ότι απογοητεύουμε τους άλλους. Ο θυμός που αναπτύσσεται αργά και ύπουλα αποτελεί το σημάδι ότι δεν μας ακούμε, ότι εμείς οι ίδιοι δεν αποδεχόμαστε την αλήθεια μας και έχουμε και το θράσος να ζητάμε αποδοχή από τους γύρω μας. Ο θυμός είναι απλώς η απάντηση του σώματος σε εμάς που αρνούμαστε την αλήθεια μας. Και ένα σώμα που θυμώνει αναπτύσσει αντιδράσεις και άμυνες με στόχο να πολεμήσει έναν αόρατο εχθρό. Αυτές οι άσκοπες βιολογικές διαδικασίες οδηγούν σε ασθένεια.

Ποια είναι η αλήθεια μας;

Η αλήθεια βρίσκεται στα συναισθήματά μας, τις εμπειρίες μας, τις σκέψεις και τις αδύναμες στιγμές μας. Το σώμα έχει την τάση να πορεύεται στην εξελικτική γραμμή αντλώντας αποθέματα από την ίδια την ιστορία του, δηλαδή την φυσιολογία του (βιολογία) και την ψυχολογία του (μνήμη και συναισθήματα). Αντί να κρίνουμε την σωματική μας απάντηση ως κακή ή λάθος, απλώς ας τη δούμε ως πληροφορία που στοχεύει στην εξέλιξη και την ευημερία μας.

Είμαστε υπεύθυνοι για αυτό που συμβαίνει επιτρέποντάς του να συμβεί.

Η μάθηση του πώς να μεταβαίνουμε από τον αντιδραστικό μας ρόλο και τη θέση του θύματος σε συνειδητή δράση, ανάπτυξη και προσωπική ευθύνη κυρίως έγκειται στο να ακούμε την εσωτερική μας φωνή, να παρατηρούμε τα σημάδια που μας προσφέρονται και να απεικονίζουμε την αλήθεια μας καθαρή και αυτούσια. Για παράδειγμα μία φράση όπως : “Δεν μπορώ να το κάνω για σένα”, είναι ένδειξη εκτίμησης των ιδεών μας και υποστήριξης του εαυτού μας. Και κάπου εκεί βρίσκεται η συναισθηματική ωριμότητα.

Ένας ενήλικας δεν χρειάζεται πλέον να φοβάται τη δύναμη και τη φωνή του. Ένας ενήλικας θυμάται, αναγνωρίζει, αποδέχεται, συγχωρεί. Η ύπαρξή του είναι η αλήθεια του, η ιστορία του. Έτσι, το παρόν και το μέλλον αναβλύζουν μια ελευθερία που αγκαλιάζει κάθε αλληλεπίδραση γεμάτη ειρήνη, αγάπη και ισορροπία.    

«Η αγάπη είναι ένα μέρος που πηγαίνουμε όταν δεν θέλουμε πλέον να κρύψουμε». ~ Ανώνυμος

https://www.gnomikologikon.gr/

 

Με αγάπη, 

Η ωκυτοκίνη είναι μια πεπτιδική ορμόνη που παράγεται από τα νευρικά κύτταρα του υποθαλάμου και μεταφέρεται μέσω των νευραξόνων τους στον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης, απ’ όπου αποδεσμεύεται από την κυκλοφορία. Το βασικότερο ερέθισμα για την έκκριση της ωκυτοκίνης είναι η διέγερση των θηλών κατά το θηλασμό. Ως αγγλικός όρος αναφέρεται ως oxytocin και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «ωκύς» (γρήγορη) και «τόκος» (γέννηση), που σημαίνει «γρήγορη γέννηση».

Ποιος είναι ο ρόλος της ωκυτοκίνης;

Αυτό το πεπτίδιο των εννέα αμινοξέων πιστεύεται ότι εμπλέκεται σε μια μεγάλη ποικιλία φυσιολογικών και παθολογικών λειτουργιών όπως η σεξουαλική δραστηριότητα, η στύση του πέους, η εκσπερμάτωση, η εγκυμοσύνη, η συστολή της μήτρας, η εκβολή γάλακτος, η μητρική συμπεριφορά, η κοινωνική σύνδεση, το άγχος , η επιθετικότητα, η μάθηση, ο αυτισμός ακόμα και οι εθισμοί.

Η ωκυτοκίνη και οι υποδοχείς της επίσης έχουν βρεθεί να σχετίζονται με πληθώρα κοινωνικών και συναισθηματικών, φυσιολογικών και παθοφυσιολογικών συμπεριφορών, όπως η ασφάλεια, ο φόβος, το μετατραυματικό στρες, η συναισθηματική προσκόλληση, η αναπαραγωγή, η γονική μέριμνα, και η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.

Στην ωκυτοκίνη έχουν δωθεί πολλοί τίτλοι

  • «Η ωτοκυτοκίνη και ο εθισμός»
  • «Η ωκυτοκίνη αυξάνει την εμπιστοσύνη στον άνθρωπο»
  • «Η ωκυτοκίνη αυξάνει τη γενναιοδωρία στον άνθρωπο»
  • «Η ωκυτοκίνη ως αναζήτηση θεραπείας του αυτισμού»
  • «Ωκυτοκίνη: ο μεγάλος διαμεσολαβητής της ζωής».
  • «Η ωκυτοκίνη είναι ηρεμιστική ορμόνη»
  • «Η ωκυτοκίνη, η ορμόνη της αφοβίας»
  • «Η ωκυτοκίνη, η ορμόνη της αγάπης»

Η άλλη πλευρά της ωκυτοκίνης

Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι τα χαμηλά επίπεδα ωκυτοκίνης έχουν συνδεθεί με τις διαταραχές του αυτισμού και γενικά του αυτιστικού φάσματος (π.χ. σύνδρομο Asperger). Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η ωκυτοκίνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία αυτών των διαταραχών.

Επίσης, μελέτες έχουν συσχετίσει αυξημένα επίπεδα ωκυτοκίνης σε ασθενείς με διαταραχές διατροφής, παχυσαρκίας καθώς και η μειωμένη συγκέντρωσή της με διαβήτη τύπου Β.

Οι ερευνητές συσχέτισαν ακόμα και το γεγονός ότι η αυξημένη ωκυτοκίνη μπορεί να προάγει τον εθνοκεντρισμό, ενδεχομένως τροφοδοτώντας την ξενοφοβία, την προκατάληψη και τη βία.

Ωκυτοκίνη και εγκέφαλος

Μελέτες νευροαπεικόνισης ανέφεραν ότι η ισορροπημένη έκκριση ωκυτοκίνης μειώνει την ενεργοποίηση της αμυγδαλής, τη βασική περιοχή του εγκεφάλου στο δίκτυο «φόβου» και ψυχικού τραύματος. Έτσι μειώνεται και το μετατραυματικό στρες και ελαττώνεται η μνήμη σε δυσάρεστα γεγονότα. Η ωκυτοκίνη απελευθερώνεται από την υπόφυση ως απάντηση σε διαφορετικά στρεσογόνα ερεθίσματα, περιλαμβανομένου του άλγους, του φόβου και της έκθεσης σε ένα ξένο περιβάλλον με σκοπό τον καθησυχασμό. Όμως δύο πειράματα που πραγματοποιήθηκαν σε ποντικούς διαπίστωσαν ότι η αυξημένη ορμόνη δεν καθησυχάζει αλλά αντιθέτως ενεργοποιεί το σύστημα το οποίο έχει συσχετιστεί με τον τρόπο που ο εγκέφαλος σχηματίζει αναμνήσεις φόβου, δηλαδή την αμυγδαλή.

Αυτο επιβεβαιώνεται επίσης και με μελέτες που δείχνουν ότι τα αυξημένα επίπεδα ωκυτοκίνης στον εγκέφαλο θηλυκών ποντικών μετά τη γέννα μπορεί να προκαλέσουν περισσότερο άγχος.

Ωκυτοκίνη και αλκοόλ

Τέλος, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Birmingham έχουν επισημάνει σημαντικές ομοιότητες μεταξύ των συμπεριφορικών επιδράσεων της ωκυτοκίνης και του αλκοόλ. Οι επιδράσεις της ωκυτοκίνης και του αλκοόλ μοιράζονται πολλές ομοιότητες στο επίπεδο των λειτουργιών του εγκεφάλου. Και οι δύο μπορούν να αυξήσουν τις επιπτώσεις του άγχους ή του στρες. Ακόμη, και οι δύο έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση της αίσθησης του φόβου. Όπως το αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές κοινωνικές παρενέργειες, έτσι και η αυξημένη ωκυτοκίνη μπορεί να οδηγήσει σε “αφοβία”, επιθετικότητα, αλαζονία, ζηλοφθονία, καθώς χάνεται η αίσθηση του φόβου και η αυτοσυγκράτηση ως προστασία από επικίνδυνες καταστάσεις.

Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Emotion, φαίνεται ότι οι υπερβολικές ποσότητες της ορμόνης στον οργανισμό έχουν σαν αποτέλεσμα την υπερβολική ευαισθησία και τα ανεξέλεγκτα συναισθήματα. Οι ερευνητές Christopher Cardoso και Anne-Marie Linen μελέτησαν 82 υγιή άτομα νεαρής ηλικίας που δεν αντιμετώπιζαν κανένα είδος ψυχικής διαταραχής. Οι μισοί έλαβαν δόση ωκυτοκίνης και οι άλλοι μισοί εικονικό φάρμακο placebo. Έπειτα από μια σειρά πειραμάτων και τεστ, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι «η ωκυτοκίνη έκανε τους συμμετέχοντες να αναγνωρίζουν πιο εύκολα τα συναισθήματα των ανθρώπων που έχουν απέναντί τους». Όμως η «υπερβολική δόση» της ορμόνης αρχίζει αν επιδρά αρνητικά, πυροδοτώντας ανεξέλεγκτα συναισθήματα που μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικά στις κοινωνικές συναναστροφές ακόμη και προσκολήσεις σε κάθε είδους σχέσεις.

Η ωκυτοκίνη τελικά

Μελετώντας λοιπόν και τις δύο όψεις ενός “νομίσματος” για πολλά πεδία της επιστημονικης έρευνας ακόμη και γεγονότων της καθημερινότητας και του τρόπου ζωής, ερχόμαστε σε βαθύτερη επίγνωση και αιτιολόγηση πολλών φαινομένων και συμπεριφορών. Η χρήση της ωκυτοκίνης ως θεραπεία (συχνά διαδίδεται ότι η εξωγενής χρήση της υπόσχεται την ευτυχία ακόμα και την ερωτική έλξη) επιφυλάσσει κινδύνους και αντικρούεται με τη φύση του ανθρώπου.

Ας έχουμε ως κύριο σκοπό την ανακάλυψη της βιολογικής και συναισθηματικής μας ύπαρξης, ώστε να έρθουμε στην κατανόηση των διαφόρων σωματικών και ψυχολογικών μας αντιδράσεων και γιατί όχι, να προσπαθήσουμε να ελέγξουμε και να ρυθμίσουμε την κάθε παρεκτροπή μέσα από την ικανότητα της αυτοπαρατήρησης.

 

References

https://en.wikipedia.org/wiki/Oxytocin

Yomayra F Guzmán, Natalie C Tronson, Vladimir Jovasevic, Keisuke Sato, Anita L Guedea, Hiroaki Mizukami, Katsuhiko Nishimori, Jelena Radulovic. Fear-enhancing effects of septal oxytocin receptors. Nature Neuroscience, 2013; DOI: 10.1038/nn.3465

Ian J. Mitchell, Steven M. Gillespie, Ahmad Abu-Akel. Similar effects of intranasal oxytocin administration and acute alcohol consumption on socio-cognitions, emotions, and behavior: Implications for the mechanisms of action. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 2015; 55: 98 DOI: 10.1016/j.neubiorev.2015.04.018

Du Vigneaud V. Trail of sulfur research: From insulin to oxytocin. Science. 1956;123:967–74.

Neumann ID. The advantage of social living: Brain neuropeptides mediate the beneficial consequences of sex and motherhood. Front Neuroendocrinol. 2009;30:483–96.

Kosfeld M, Heinrichs M, Zak P, Fischbacher U, Fehr E. Oxytocin increases trust in humans. Nature. 2005;435:673–6.

DiCicco-Bloom E, Lord C, Zwaigenbaum L, Courchesne E, Dager SR, Schmitz C, et al. The developmental neurobiology of autism spectrum disorder. J Neurosci. 2006;26:6897–906.

Gimpl G, Fahrenholz F. “The oxytocin receptor system: Structure, function, and regulation” Physiol Rev. 2001;81:629–83.

Lee H, Macbeth A, Pagani J, Young WR. Oxytocin: The great facilitator of life. Prog Neurobiol. 2009;88:127–51.

Η διαπροσωπική νευροβιολογία (IPNB) είναι ουσιαστικά ένα διεπιστημονικό πεδίο που συγκεντρώνει πολλούς τομείς της επιστήμης, όπως της ανθρωπολογίας, της βιολογίας, της γλωσσολογίας, των μαθηματικών, της φυσικής και της ψυχολογίας. Στόχος είναι ο προσδιορισμός πολλών ανθρώπινων αντιδράσεων μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Η διαπροσωπική νευροβιολογία (IPNB) αναπτύχθηκε από τους Dan Siegel και Allan Schore. Το IPNB χρησιμοποιεί τα κλινικά στοιχεία που υποστηρίζουν τη συνεχή ανάπτυξη του εγκεφάλου ως βάση του. Αυτή η τεχνική εξετάζει την ευκαιρία για επούλωση του τραύματος, διεγείροντας τον εγκέφαλο με ισχυρή και θετική πειθώ.

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι καταστάσεις που θεωρούνταν μη αναστρέψιμες μπορεί στην πραγματικότητα να μπορούν να μεταμορφωθούν με υγιή τρόπο (Epigenetics – Επιγενετική). Επειδή ο εγκέφαλος μεγαλώνει συνεχώς καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής μας, οι προοπτικές για αλλαγή και θεραπεία είναι μεγάλες.

Το IPNB χρησιμοποιείται σε έναν ευρύ μέρος του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εργάζονται στους τομείς της ψυχικής υγείας, της εκπαίδευσης, τους γονείς, των επιχειρήσεων, της βιομηχανίας και άλλων.

Ορισμός του νου με χρήση του IPNB

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Dan Siegel διαπίστωσε ότι παρόλο που άνηκε στην κοινότητα των ψυχιάτρων και συνεργάτης πολλών άλλων επαγγελματιών ψυχικής υγείας, κανείς δεν είχε πραγματικά έναν σαφή ορισμό της λειτουργίας του εγκεφάλου ή ακόμη και του νου.

Η θεμελίωση και ο καθορισμός της λειτουργίας του εγκεφάλου είναι από τις σημαντικότερες επινοήσεις και διαδικασίες στην ανθρώπινη εξέλιξη. Ο νους βρίσκεται σε μια σχεσιακή αλληλεπίδραση με τη ροή της ενέργειας και της επικοινωνίας, εξ ου και ο ορισμός διαπροσωπική Νευροβιολογία.

Η θεωρία πίσω από τη διαπροσωπική νευροβιολογία

Στον πυρήνα της, η διαπροσωπική νευροβιολογία υποστηρίζει ότι η διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας πραγματοποιείται μέσα από τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Οι ανθρώπινες σχέσεις δηλαδή, διαμορφώνουν τον εγκέφαλο, ιδιαίτερα η αλληλεπρίδραση με τους πιο οικείους, οικογένεια, θεραπευτές, φίλους. Κάποτε η επιστημονική κοινότητα βασιζόταν στον εκ γεννετής κληρονόμηση στοιχείων της προσωπικότητας με άμεση επιρροή από το οικογενειακό περιβάλλον. Η διαπροσωπική νευροβιολογία υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλος διαμορφώνεται συνεχώς καθόλη τη διάρκεια ζωής και επηρεάζεται από τις νέες σχέσεις και αλληλεπριδράσεις με το περιβάλλον. Η νευροπλαστικότητα δηλαδή του εγκεφάλου δείχνει ότι ο σχηματισμός νέων νευρώνων και νευρικών συνάψεων συνεχίζεται και στον ενήλικα.

Ο ρόλος της διαπροσωπικής νευροβιολογίας

Ο ψυχικός πόνος κωδικοποιείται παρόμοια στον εγκέφαλο με τον σωματικό πόνο. Και οι δύο μορφές πόνου σημαίνουν κίνδυνο για την επιβίωσή μας. Η διαπροσωπική νευροβιολογία τονίζει τη σημασία των υγιών σχέσεων για ένα υγιές μυαλό. Τονίζει επίσης και τη σημασία της καλής φροντίδας του εαυτού και της ομαλής αλληλεπίδρασης με τους άλλους.

Οι θετικές σχέσεις δημιουργούν θετικές αλλαγές, οι οποίες αποφέρουν θεραπεία για όσους έχουν υποφέρει από κάποιο τραύμα. Μέσα από την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι νευρικές συνάψεις επηρεάζουν το σώμα, το μυαλό και το πνεύμα στο σύνολό του, οι ειδικοί σε επαγγέλματα υγείας μπορούν καλύτερα να βοηθήσουν τους ανθρώπους. Δηλαδή, να ξαναχτίσουν και να επανασυνδέσουν τους νευρώνες για να επιτύχουν μια πιο υγιή εσωτερική ισορροπία.

Το IPNB εστιάζει στην ενσωμάτωση όλων των διαφορετικών πτυχών που μας κάνουν μοναδικούς. Έτσι θα μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα γιατί είμαστε όπως είμαστε, και να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε την αρνητική συμπεριφορά, όπου είναι δυνατόν.

Η εκπαίδευση είναι διαθέσιμη πλέον και εστιάζει κυρίως στον τρόπο μετάφρασης της νευροεπιστήμης σε μια προσέγγιση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για θεραπεία. Η κατανόηση και η εφαρμογή της διαπροσωπικής νευροβιολογίας έχει μεγάλη αξία για επιστήμονες υγείας, συμβούλους και θεραπευτές.

https://en.wikipedia.org/wiki/Interpersonal_neurobiology

Έχουμε διδαχθεί ότι η σκληρή προσωπική δουλειά είναι το κλειδί για την εύρεση καλύτερης ζωής, επιτυχίας, χρήματος ή ευτυχίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι πρέπει να θυσιάσουν κάτι για να επιτύχουν αυτό που θέλουν. Μερικοί άνθρωποι θυσιάζουν την υγεία τους, τον χρόνο τους για να απολαύσουν τη ζωή ή τις σχέσεις τους. Κανένα από αυτά δεν είναι απαραίτητο. Μέσα από το life coaching θα διαπιστώσετε ότι δεν χρειάζεται να θυσιάζετε τίποτα για να πάρετε αυτό που θέλετε. Ίσως χρειαστεί να αλλάξετε μερικά πράγματα ώστε να νιώσετε την επιτυχία να πλησιάζει.

Θέτοντας ένα νέο στόχο

Πόσο συχνά έχετε την πρόθεση να επιτύχετε ένα νέο στόχο; Έχετε όλοι την ελπίδα ότι ταιριάζετε με έναν σύντροφο, την επιθυμία να χάσετε βάρος ή να βρείτε νέα εργασία; Έχετε βρεθεί στη θέση προτού ν’ αρχίσετε, να θέλετε να παραιτηθείτε; Νιώθετε την επιτυχία ως ένα μακρινό και δύσβατο δρόμο; 

Πολύ συχνά, επιτρέπουμε σε ένα συμβάν της ζωής μας ή στις περιοριστικές πεποιθήσεις μας να μας απομακρύνουν από την επιτυχία που αποζητούμε. Έτσι αντί να κάνουμε μια σύντομη παράκαμψη και να επιστρέψουμε στην πορεία μας, τελικά επιλέγουμε να εγκαταλείψουμε.

Ξεκινάμε νέες συνήθειες, τρώμε υγιεινά αλλά λίγες εβδομάδες μετά αρχίζουμε να χάνουμε την εστίαση στο στόχο μας. Έτσι, πριν το καταλάβουμε, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε γλιστρήσει πίσω στους παλιούς τρόπους μας καθαρά από επιλογή. 

Πώς θα κατακτήσουμε την επιτυχία;

Η οριστική αλλαγή είναι κάτι βαθύτερο από μία απλή απόφαση, είναι στην ιδιοσυγκρασία μας. Δεν είναι μόνο η έλλειψη θέλησης που καθιστά τόσο δύσκολο να νιώσουμε επιτυχία, είναι πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλός μας λειτουργεί. 

Τα κύτταρα συνηθίζουν να ζουν στις συνθήκες που τα μάθαμε για αρκετό χρονικό διάστημα. Παράδειγμα αν συνηθίσουν να παράγουν κορτιζόλη εξαιτίας των επιπέδων στρες και του αρνητικού τρόπου ζωής μας, τότε θα τους φανεί πολύ «μακρινό» ν’ αρχίσουν να παράγουν σεροτονίνη ή ντοπαμίνη. Αυτές είναι και οι ορμόνες της κινητοποίησης και της ευτυχίας ώστε να προβούμε σε θετικές αλλαγές. 

Η επιλογή της επιτυχίας

Επειδή η αλλαγή προκαλεί μια φυσική αντίδραση που αρχικά δεν ευθυγραμμίζεται με το τρόπο ζωής μας, μπορεί στην πραγματικότητα να προκαλέσει και πολλά αρνητικά φυσικά συμπτώματα.

Αναρωτιέστε ποτέ γιατί μερικές φορές έχετε κρυολόγημα, πονοκεφάλους ή αισθάνεστε αρκετά άσχημα όταν αρχίζετε να κάνετε μεγάλες αλλαγές; Αυτό προκαλείται συχνά από τον πόλεμο των ορμονικών αλλαγών που συμβαίνουν στο εσωτερικό του εγκεφάλου σας. Και αυτό γιατί απλώς ο εγκέφαλός σας έχει μάθει να λειτουργεί σε άλλες συνθήκες. 

Υπάρχουν λοιπόν δύο επιλογές: Η πρώτη είναι να υπομένουμε τις προσωρινές δυσάρεστες σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες που συνδέονται με την αντίστασή μας στην αλλαγή ώστε να πλησιάσουμε την επιτυχία. Αλλιώς, να παραμένουμε στην ζώνη ασφαλείας μας , με σίγουρο μέλλον αυτό που μάθαμε να κάνουμε σωστά, να αποτυγχάνουμε.

Δώστε λύση στην επιτυχία σας

Πάρτε υποστήριξη, ζητήστε βοήθεια από κάποιον πιστοποιημένο coach, βρείτε έναν μέντορα ή έναν φίλο ή κάποιον που έχει διαβεί κατά μήκος ενός παρόμοιου ταξιδιού. Με αυτόν τον τρόπο, έχετε κάποιον που να σας κρατά υπόλογους. Εκείνος που πιστεύει σε εσάς και στις στιγμές που αγωνίζεστε και που μπορεί να σας βοηθήσει να δημιουργήσετε το δικό σας μονοπάτι. Εκείνον που θα σας δώσει το φως για να διαβείτε, να αποφύγετε πολλές παγίδες και τελικά να δείτε ότι η επιτυχία δεν είναι και τόσο μακρινή. 

Και όλα αυτά, επειδή έχει ζήσει το ταξίδι πριν από εσάς και βγήκε νικητής.

Με αγάπη,

 

Η προσωπική αφύπνιση του καθενός αποτελεί ένα μεγάλο βήμα για τη ζωή.  Η αλλαγή και η εξέλιξη είναι σημαντικά στάδια της ευημερίας και συνδέεται με την καλή υγεία, την εμπιστοσύνη και την αίσθηση μιας μεγάλης αξίας. Αυτή η αξία είναι να  ζούμε όμορφα και αρμονικά. 

Οι περισσότεροι από εμάς ζούμε «άχαρα» θεωρώντας ότι η πιθανότητα το να συμβεί κάτι κακό στη ζωή ή την υγεία μας δεν μας αφορά άμεσα. Το θέμα είναι ότι ζούμε σε αυτό τον κόσμο εδώ μόνο μια φορά με τη μορφή που ήρθαμε. Η σκέψη ότι αν δεν επιλέξουμε εμείς για τη ζωή μας και αν δεν φροντίσουμε εμείς για τον εαυτό μας , σίγουρα δεν θα το κάνει άλλος. Έστω και αν πιστεύετε σε μια επόμενη ζωή, τώρα είναι η ώρα της αλλαγής.

Ρωτήσατε ποτέ τον εαυτό σας, πού θα είστε σε 12 μήνες, 5 ή 10 χρόνια εάν δεν κάνετε τις αλλαγές που χρειάζεστε τώρα; Θα είστε 10 κιλά βαρύτεροι; Θα νιώθετε πιο δυστυχισμένοι; Η μήπως σε μια πιο εξασθενημένη κατάσταση υγείας;

Είτε είστε κολλημένοι σε μια τοξική σχέση, σε μια δουλειά που μισείτε, σε αυξημένο βάρος σώματος ή σε κακή υγεία, είστε ακριβώς εκεί που εσείς δημιουργήσατε αυτές τις συνθήκες. Όλες οι παρελθούσες επιλογές, ενέργειες, αντιδράσεις και πεποιθήσεις, σας έφεραν στο σημείο όπου βρίσκεστε σήμερα. Οι σκέψεις που είχατε, οι επιλογές που κάνατε και οι ενέργειες που πήρατε ήταν δικές σας, κανείς άλλος δεν αποφάσισε αντί για εσάς. 

Η συνειδητή αφύπνηση οδηγεί στην προσωπική ευθύνη και ευημερία

Η ανάληψη ευθύνης για το πού είστε τώρα είναι το πρώτο βήμα προς τη συνειδητή αφύπνιση. Όλοι γνωρίζουμε ότι η αποδοχή ευθύνης μπορεί να είναι αρκετά δύσκολο βήμα.

Το να σταματήσετε τις δικαιολογίες, τη θυματοποίηση του εαυτού και να κατηγορείτε άλλους για το πώς εσείς ζείτε είναι η κατάσταση που σας κρατά ασφαλείς. Σας “κουκουλώνει” στο να μην αντιμετωπίζετε τον φόβο σας, τον φόβος της αποτυχίας, της αλλαγής, ή απλώς του αγνώστου. Σας δίνει την τέλεια αιτιολόγηση για να μην κάνετε τίποτα. 

Η συνειδητή αφύπνιση οδηγεί σε απελευθέρωση

Η ανάληψη προσωπικής ευθύνης εκατό τις εκατό είναι απελευθερωτική. Η συνειδητή αφύπνιση σας επιτρέπει να απαλλαγείτε από περιορισμούς.. Σας οδηγεί να πάρετε την ευθύνη και να θέσετε τον έλεγχο της ζωής σας στα χέρια σας.

Μην τροφοδοτείτε αυτό που δεν θέλετε. Ποτέ δεν θα επιτύχετε το ιδανικό σας βάρος, την εκπληκτική υγεία ή την αληθινή ευτυχία, ζώντας μια ζωή που τροφοδοτείται από δικαιολογίες. Ανταλλάξτε τις δικαιολογίες με αποφάσεις, γιατί τελικά οι αποφάσεις είναι αυτές που θα σας οδηγήσουν εκεί που θέλετε να είστε. 

Η συνειδητή αφύπνιση οδηγεί σε μονοπάτια σοφίας

Ωστόσο, μόνο για μια στιγμή σκεφτείτε: πώς θα αισθανόσασταν αν φτάσατε στο τέλος της ζωής σας, και δεν έχετε να παρουσιάσετε μία εμπειρία, πολλές εμπειρίες αποτυχίας ή επιτυχίας στους νεότερους σας; Δεν έχετε να τους κληροδοτήσετε καμία σοφία βγαλμένη από τις πράξεις σας και δεν φτάσατε κάπου ή πουθενά μέσα σ’ έναν αγώνα ζωής που είναι άξιος να αναφερθεί ως ιστορία σε κάποιον νεότερο ; 

Δεν αποτυγχάνεις ποτέ μέχρι να τα εγκαταλείψεις.  Χωρίς δράση, ένας στόχος είναι απλά μια ευχή. 

Με αγάπη, 

Το ψυχόδραμα σύμφωνα με το Βικιπαίδεια ορίζεται ως ένα είδος ομαδικής ή ατομικής ψυχοθεραπείας, η οποία δημιουργήθηκε από τον ψυχίατρο Jacob Levy Moreno (1889-1974).

« Ο «πρωταγωνιστής» καλείται να είναι ο εαυτός του πάνω στη σκηνή και να αναπαριστάνει το δικό του προσωπικό κόσμο. Καλείται να είναι ο εαυτός του, και όχι ένας ηθοποιός, καθώς ο ηθοποιός πάνω στη σκηνή είναι εξαναγκασμένος να θυσιάσει τον δικό του προσωπικό εαυτό για το ρόλο που θα του επιβάλλει ένας θεατρικός συγγραφέας… Κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του από ό, τι ο ίδιος ο εαυτός του.» Jacob Levy Moreno (1889-1974), ψυχίατρος.

Πώς προέκυψε το ψυχόδραμα και τί είναι;

Για δεκαετίες, οι ψυχολόγοι, οι ερευνητές και επιστήμονες υγείας εργάστηκαν επιμελώς για να εντοπίσουν μοναδικούς τρόπους αντιμετώπισης πολλών καταστάσεων ψυχικής υγείας. Μερικές από αυτές είναι: το τραύμα, διατροφικές διαταραχές, διαταραχές άγχους και πολλά άλλα. Η αποκατάσταση προσωπικών ζητημάτων έως και η βελτίωση του εαυτού επιτυγχάνεται μέσα από διαφορετικούς τρόπους εκμάθησης και εργαλεία. 

Το ψυχόδραμα ορίζεται από τον Βρετανικό Σύλλογο ψυχοδράματος (BPA) ως μια μορφή θεραπείας που χρησιμοποιεί δραματικές τεχνικές για τον εντοπισμό προβλημάτων και βελτίωση προσωπικών ζητημάτων.

Πρόκειται για μία μέθοδο διερεύνησης του ψυχισμού των ατόμων. Οι συμμετέχοντες δραματοποιούν, δηλαδή αναπαριστούν θεατρικά, τωρινά, παρελθοντικά, ακόμη και μελλοντικά γεγονότα από τις ζωές τους, αντί να μιλούν απλώς γι’ αυτά. Αυτό που δραματοποιείται από τους συμμετέχοντες δεν είναι μόνο η βιωμένη εμπειρία τους αλλά και οι ψυχολογικές εκφάνσεις που τη συνοδεύουν. Παραδείματα τέτοιων εκφάνσεων είναι οι σκέψεις, τα συναισθήματα ή οι τρόποι αντιμετώπισης ενός προβλήματος.

Βασικές φάσεις του ψυχοδράματος 

  • Η προθέρμανση
  • Η δράση
  • Το μοίρασμα
  • Η κάθαρση

Παραδείγματα τεχνικών ψυχοδράματος 

  1. Η τεχνική του σωσία αποτελεί μια μέθοδος που βοηθάει το άτομο να βρει τις λέξεις, για να εκφράσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις που δεν μπορούσε να εκφράσει προηγουμένως. Το άτομο αναφέρει ένα γεγονός και να άλλο μέλος της ομάδας ή ο συντονιστής είναι δίπλα του, εκφράζοντας δυνατά αυτό που θέλει να αναπαραστήσει και να εκφράσει το άτομο. Η γλώσσα του σώματος, τα εκφραζόμενα συναισθήματα, οι εικόνες με αναπαραστάσεις, και οι λέξεις περιγράφουν το γεγονός που εκδραματίζεται από το άτομο ώστε να αποδώσουν καλύτερα την ερμηνεία.
  2. Η αντιστροφή των ρόλων είναι η άσκηση όπου ένα άτομο εκτελεί ένα σενάριο που έχει βιώσει. Επίσης το άτομο μπορεί να διαδραματίσει διαφορετικό ρόλο εκτός από τον εαυτό του. Η αξία της αντιστροφής του ρόλου έγκειται στην εμπειρία να βιώσουμε το ρόλο τόσο του άλλου ατόμου όσο και του εαυτού μας μέσα από τα μάτια του άλλου. Αυτό βοηθά πολλούς ανθρώπους να αποκτήσουν νέες προοπτικές για το τι μπορούν να σκεφτούν οι άλλοι ακόμα και οι ίδιοι σε ορισμένες περιπτώσεις.
  3. Το mirroring ή καθρέφτης βοηθάει το άτομο να δει τη συμπεριφορά του, όπως οι άλλοι του δείχνουν μέσα από την αναπαράσταση του δικού του δράματος. Η τεχνική του κατόπτρου ενθαρρύνει τον πρωταγωνιστή να σκεφτεί αντικειμενικά γι’ αυτό που δείχνει υποκειμενικά. ” Ο πραγματικός σκοπός είναι το άτομο να δει τον εαυτό του σαν να κοιτάει μέσα σ’ έναν καθρέφτη (Karp, Holmes, Tauvon). Ένα μέλος της ομάδας ή ο συντονιστής παίρνει το ρόλο του ατόμου. Με αυτόν τον τρόπο επιτρέπει στον εαυτό του να δει τις δικές του ενέργειες από μακριά, με πρότυπα λόγου, τη γλώσσα του σώματος ή τη συμπεριφορά που διαφορετικά δεν θα ήταν σε θέση να δει και να νιώσει την κατάσταση.
  4. Μοντελοποίηση. Ο συντονιστής ή τα μέλη της ομάδας καλούνται να επαναλάβουν αυτό το σενάριο και να αντιδράσουν με τους δικούς τους τρόπους. Το αρχικό άτομο έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί διαφορετικούς τύπους αντιδράσεων που εκτελούνται. Έτσι θα μπορούσε να κατανοήσει τρόπους για το πώς να χειριστεί καλύτερα τις διάφορες περιστάσεις. 

Πόσο βοηθάει το ψυχόδραμα;

Μια μελέτη του 2018 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Social Work with Groups ανακάλυψε τη θεραπευτική αξία της « παραπάνω πραγματικότητας». Αυτό επιτυγχάνεται όταν ένα άτομο εφαρμόζει κάτι που υπάρχει στην υποκειμενική του πραγματικότητα. Όταν συμβεί αυτό, το άτομο εκφράζει περισσότερα από ό, τι συνήθως λέει στην καθημερινή του ζωή. Έτσι ξεπερνά τα εμπόδια που τον συγκρατούσαν πριν και παίρνει μια πιο θετική κοινωνική ταυτότητα.

Τα θέματα που καλύπτονται στο ψυχόδραμα περιλαμβάνουν συγκρούσεις εσωτερικές ή εξωτερικές δηλαδή σχέσεων. Αυτά τα ευαίσθητα θέματα τείνουν να βρίσκονται στη ρίζα των κακών πεποιθήσεών μας.

References

  1. https://en.wikipedia.org/wiki/Psychodrama
  2. Λέτσιος, Κ. Το ψυχόδραμα και ο Jacob Moreno, στο Εισαγωγή στην Κοινωνική ψυχολογία, τόμος Β’, εκδόσεις Πεδίο, 2008
  3. Blatner, Adam, “Acting-In. Practical Applications of Psychodramatic methods”, third edition, Springer Publishing Company, New York, 1996
  4. Blatner, Adam, “Foundations of psychodrama: History, theory and practice”, Springer Publishing Company, New York, 2000.
  5. Djuric Z,Velijkovic, J. & Tomic, M.Psychodrama: A begginer’s guide, Jessica Kingsley Publishers, 2005.

Παραιτήθηκα γιατί συνειδητοποίησα ότι η οικονομική ασφάλεια που σου προσφέρει η απασχόληση είναι υπερβολικά υπερτιμημένη. Εντάξει, λοιπόν, όλοι μας θέλουμε να νιώθουμε σίγουροι ότι μπορούμε να πληρώσουμε τους επόμενους λογαριασμούς και υποχρεώσεις μας.  Αυτό μας προκαλεί μια ζώνη άνεσης. Αλλά η ερώτηση που θέτω εγώ, είναι: “Ποιο το κόστος αυτού για την υγεία και την ευτυχία μας;”

Σίγουρα, μια εργασία μπορεί να μας δώσει ελευθερία, αλλά μερικές φορές μπορεί να αποτελέσει έναν σφιχτό κλοιό αντ’ αυτού. Αυτή η ασφάλεια που μας κάνει να νιώθουμε (ακόμη και αν είμαστε δυσαρεστημένοι στο έργο μας), μπορεί επίσης να μας κρατήσει κολλημένους και φοβισμένους. Έτσι δεν αναλαμβάνουμε το ρίσκο για να ακολουθήσουμε το όραμά μας και να κυνηγήσουμε τα μεγαλύτερα όνειρά μας. 

Παραιτήθηκα για να ακολουθήσω το όραμά μου

Για πολλά χρόνια εργάστηκα σε θέσεις που ενώ τις περισσότερες φορές ανταμειβόμουν, σίγουρα βρισκόμουν μακριά από το όραμά μου. Η απουσία μου από πολύτιμες οικογενειακές στιγμές κι η εξάντλησή μου ήταν δεδομένες, καθημερινές καταστάσεις.

Δούλευα σκληρά και υπηρετούσα στόχους άλλων. Όσο οι στόχοι των άλλων όμως ξέφευγαν απο τις δικές μου αξίες και πεποιθήσεις, τόσο πιο ξεκάθαρο γινόταν αυτό που ήθελα πραγματικά να κάνω. 

Με εμπιστεύομαι

Σίγουρα, η αλλαγή του τρόπου ζωής και εργασίας απαιτεί ενέργεια. Μα τι γίνεται όταν η δουλειά καθημερινά μας εξαντλεί, τόσο πνευματικά όσο και σωματικά; Τί γίνεται όταν τελικά δεν μας μένει καθόλου χρόνος και όρεξη για να εργαστούμε πάνω στο όραμά μας;

Με το να μην παραδωθώ πλήρως στο όραμά μου και αντίθετα να επιλέξω να μείνω σε μια δουλειά που με κάνει να αισθάνομαι κενότητα και δυστυχία, είναι σα να λέω συνεχώς στο σύμπαν και στον εαυτό μου: «Δεν με εμπιστεύομαι».

Πήρα το ρίσκο της αλλαγής 

Έλεγα στον κόσμο ότι ήμουν σύμβουλος διατροφής επειδή επέτρεψα την ταυτότητά μου να συνδέεται με τη λεγόμενη «σωστή δουλειά» μου. Αυτό δεν ανταποκρινόταν με το ποια πραγματικά ένιωθα να είμαι μες την καρδιά μου.

Ήρθα λοιπόν στο δίλλημα ή να παρατήσω το όνειρό μου και να παραμείνω στη ζώνη ασφαλείας μου ή να πάρω το ρίσκο της αλλαγής.  Έτσι αποφάσισα να παραιτηθώ και να διαλέξω την “ανεργία” ως αφορμή για να στήσω υπομενετικά το δικό μου όνειρο.

Έγινα ο life coach του εαυτού μου, ένας πολύ ικανός coach. Είχα σπουδάσει αρκετά και σίγουρα ήξερα πως θα εφαρμόσω πλέον όλα τα εργαλεία που μου παρέχονταν, τόσο ξεκάθαρα και με μεγάλη πίστη. Ένιωθα ότι θα πετύχω σε αυτό που πραγματικά ήθελα.

Παραιτήθηκα, για να είμαι εγώ

Την ημέρα που ανακοίνωσα την παραίτησή μου ήταν μία από τις πιο απελευθερωτικές ημέρες της ζωής μου. Ξεπέρασα τον φόβο μου.

Θυμάμαι ότι περπατούσα έξω από το γραφείο μου και αισθανόμουν τόσο ενάλαφρη, ελεύθερη και χαρούμενη, γνωρίζοντας ότι με περίμενε ένα απίστευτα συναρπαστικό μέλλον, ένα αυθεντικό μέλλον, ένα μέλλον φτιαγμένο με τους δικούς μου όρους.

Το πιο εκπληκτικό ήταν ότι, από τη στιγμή που δεσμεύτηκα στην απόφασή μου και στο στόχο μου, η ζωή μου άλλαξε. Πέταξα την παλιά ταυτότητα που είχα συνδέσει με την καθημερινότητά μου και έγινα η πιο ευτυχισμένη, πιο αυθεντική έκδοση του εαυτού μου. 

Είμαι σε θέση να ισχυριστώ πλέον με σιγουριά ότι όλες οι δυσκολίες των προηγούμενων ετών ήταν ένα ουσιαστικό μέρος του ταξιδιού μου που με οδήγησαν στο σημείο να μπορώ να υπηρετώ αυτό που ονειρεύομαι με χάρη, γνώση και εμπειρία.

Ξεπέρασα το φόβο

Θα ήταν ψέμα αν δεν σας ομολογήσω ότι η αυτοπεποίθησή μου και η έλλειψη πίστης στο σύμπαν δεν χτύπησε αρκετές φορές την πόρτα μου. Από την ημέρα που παραιτήθηκα υπήρξαν μέρες που ένιωσα τρομαγμένη αν είχα κάνει το σωστό βήμα.

Όσο όμως εμπιστευόμουν περισσότερο αυτό που η καρδιά μου πίστευε, τόσο πιο τέλεια έδεναν όλα, τόσο αναγνώριζα τα δώρα που μου χάριζε το σύμπαν.

Τελικά αυτό που έμαθα είναι ότι, όταν είστε αρκετά γενναίοι στο να κλείσετε την πόρτα, να σταματήσετε να “βολεύεστε” με το λιγότερο από αυτό που επιθυμείτε και αγαπάτε, όταν δεσμευθείτε και εμπιστευτείτε τον εαυτό σας και συνειδητοποιήσετε τις πραγματικές σας επιθυμίες και ανάγκες, τότε ένας κόσμος ευκαιριών ανοίγει.

Η ζωή αλλάζει σε μια στιγμή. Έτσι επιτρέπετε στο σύμπαν να παράσχει αυτό που είναι ήδη δικό σας.

Με αγάπη

Το Life coaching είναι μια συνεργατική σχέση μεταξύ ενός διαπιστευμένου coach και ενός πελάτη που στηρίζεται στην πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων και του δυναμικού, τον coachee.

Οι Ολυμπιακοί αθλητές δεν θα σκέφτονταν την προπόνηση χωρίς την πρόσθετη διορατικότητα, την αντικειμενική προοπτική και την ενθουσιώδη υποστήριξη ενός αθλητικού προπονητή.

Παρομοίως και πολλοί από τους πιο επιτυχημένους ηγέτες, επαγγελματίες, στελέχη, διευθύνοντες συμβούλους χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες ενός coach ώστε να εκπληρώσουν το όραμά τους.

Τι είναι το life coaching;

To life cοaching μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή συμβουλευτικής για θέματα της προσωπικής ζωής. Σε αντίθεση με πολλούς συμβούλους που προφέρουν μια λύση και αναμένουν στην εφαρμογή της, ο life coach παραμένει μαζί σας για να σας βοηθήσει να ενσωματώσετε τις αλλαγές. Να αποκτήσετε νέες δεξιότητες και στόχους. Και το σημαντικότερο; Να ανακαλύψετε μόνοι μας μέσα από τεχνικές την αληθινή εικόνα σας και τις δεξιότητές σας ώστε να πραγματοποιήσετε την αλλαγή. 

Το life coaching είναι θεραπεία;

Οι coaches δεν δουλεύουν με θέματα που αφορούν το παρελθόν ή τραύματα. Οι coaches δεν είναι ψυχολόγοι ή ψυχοθεραπευτές. Εάν ξεκινήσετε τη διαδικασία του coaching και δεν έχετε λύσει θέματα του παρελθόντος, τότε είναι πολύ πιθανό να πρέπει να συνεργαστείτε με έναν θεραπευτή ψυχικής υγείας για να επιλύσετε το πρόβλημα. Είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, τα ανεπίλυτα τραύματα να μας εμποδίζουν να διεκδικήσουμε αυτά που θέλουμε στη ζωή μας. 

Οι life coaches επικεντρώνονται σε στόχους του παρόντος και του μέλλοντος. Βοηθούν τους ανθρώπους να προχωρήσουν και να θέσουν προσωπικούς και επαγγελματικούς στόχους που θα τους δώσουν τη ζωή που πραγματικά θέλουν.

Οι περισσότεροι πελάτες του life coaching είναι υγιείς, επιτυχημένοι άνθρωποι. Είναι άνθρωποι που μπορεί να είναι λίγο μπλοκαρισμένοι ή απλά θέλουν να κάνουν μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή τους. Θέλουν την υποστήριξη του προσωπικού τους προπονητή ώστε να πραγματοποιήσουν ένα όραμά τους.

Εάν υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ του πού είστε τώρα και το πού θέλετε να είστε, τότε υπάρχει χώρος για προπόνηση ζωής. Γιατί να αγωνίζεστε μόνοι σας όταν μπορείτε να πάρετε αυτό που θέλετε από τη ζωή σε ένα κλάσμα του χρόνου με τη δομή, την υποστήριξη και τα εργαλεία ενός εξειδικευμένου προπονητή ζωής;

Ποια είναι όμως τα οφέλη από την βοήθεια ενός coach;  

Η αρχή ενός coach είναι να σας ενθαρρύνει ώστε να λαμβάνετε δράση σε πιο αποτελεσματικές και επικεντρωμένες ενέργειες. Να μην ασχολείστε με μικρά εμπόδια και να ξεπερνάτε τα μεγαλύτερα. Να ορίσετε καλύτερους στόχους που βασίζονται σε αυτό που πραγματικά θέλετε. Να έχετε περισσότερο χρόνο και ενέργεια.

Ένας life coach εστιάζει ό,που ο πελάτης θέλει να επικεντρωθεί κάθε φορά. Ο στόχος του coachee είναι και στόχος του coach. 

Ο coach οφείλει να είναι ένας αντικειμενικός και θετικός υποστηρικτής σας. 

 

https://psychology.wikia.org/wiki/Life_coaching